Miasta środkowoeuropejskie wciąż jeszcze postrzegane są przez środowiska naukowe jako odosobniony przypadek:

Mimo, że stanowią punkty węzłowe postsocjalistycznej transformacji, pozostają poza głównym nurtem europejskich studiów nad miastem. W badaniach miast w Europie Środkowej ciągle dominuje przekonanie o ich stałym wzroście ludnościowym, mimo iż rzeczywistość zdaje się temu przeczyć. Także w tej części Europy procesy miejskich przemian są w dużej mierze konsekwencją regresywnych procesów demograficznych. Zmianie ulega nie tylko liczba mieszkańców miast ale także dominujące wśród nich cechy demograficzne. Porównanie z analogicznymi procesami zachodzącymi w Europie Zachodniej ma na celu przyczynienie się do lepszego zrozumienia nowych trendów rozwoju miejskiego.

Dążeniem projektu jest zbadanie zmieniających się potrzeb i preferencji mieszkaniowych właściwych współczesnym mieszkańcom miast, a w tym stale rosnącej grupie tzw. nietradycyjnych gospodarstw domowych. Celem prowadzonych badań jest też przygotowanie propozycji strategii zaradczych wobec problemu pustostanów i wyludniających się centrów miast.